niet on-air

  Het belang van orgaandonatie

Vandaag start actie "2 miljoen handtekeningen" om minister Klink te overtuigen een Actieve Donorregistratie in te voeren.


In België en Spanje gebeurt dit al en levert daar veel meer donoren op. Wat is er gebeurd sinds De Grote Donorshow? EénVandaag praat met de politiek, een getransplanteerde, een doodzieke wachtende en een nabestaande van een donor over het belang van orgaandonatie. Ook publiceren wij de uitslag van onze enquête over orgaandonatie.

Actieve donorregistratie betekent dat iedere Nederlander van 18 jaar en ouder die zijn wens nog niet in het donorregister heeft laten vastleggen, opnieuw aangeschreven wordt met de vraag of men al dan niet donor wil zijn.

De volledige enquête-uitslag vindt u hier.

Bekijk hier ook een eerder interview met Kim Moelands bij Pauw & Witteman:



Meerderheid voor Actieve Donor Registratie

Nederland moet een systeem van Actieve Donor Registratie (ADR) invoeren. Dit vindt 57 procent van de deelnemers aan een onderzoek van EénVandaag. In het ADR-systeem krijgt iedereen die nog geen donor is nog één keer het verzoek om dat alsnog te worden. Wie niet protesteert wordt automatisch donor. Van de ondervraagden zou een meerderheid voor deze laatste optie kiezen.

De CDA-fractie in de Tweede Kamer is geen voorstander van ADR, maar uit het onderzoek van EénVandaag blijkt dat een ruime meerderheid van de stemmers (60 procent) dit wel ziet zitten. Overigens is onder de achterban van de meeste politieke partijen een meerderheid vóór invoering van actieve donorregistratie. Alleen onder de PVV, CU en SGP- stemmers is een meerderheid tegen.

Registratie komt er niet van
Uit het onderzoek van EénVandaag blijkt dat 60 procent van de deelnemers zijn organen na overlijden ter beschikking wil stellen. Toch staat lang niet iedereen hiervan als orgaandonor geregistreerd. Als reden wordt vaak opgegeven dat ‘het er nog niet van gekomen is.’ Een kwart van alle deelnemers staat niet geregistreerd als donor, maar wil wel organen ontvangen.

Criminelen minder recht op orgaan
Iets meer dan de helft (51 procent) vindt dat iedereen recht heeft op een orgaan van een ander. Groepen die volgens sommige deelnemers minder recht hebben op een donororgaan zijn harddrugs gebruikers, zware drinkers, rokers en criminelen. Tegen ouderen (75plussers) en dikke mensen is minder weerstand.
reageer 12 reacties
  • Ik kan dit niet lezen
  • * = Verplicht veld
  • Waar kan ik mijn handtekening zetten?
    Kunt u een link in uw artikel plaatsen?
  • Beste Adri,
    De link staat inmiddels onder het kopje 'externe links' onder het item.
    Groet,
    Redactie EénVandaag
  • Vreselijk om te zien dat iemand hopeloos aan het wachten is op een donororgaan. Waarom niet alleen een donororgaan als je gekozen hebt of je wel of niet donor wilt zijn?
    Van mij mogen we zelfs een stap verder gaan en dat je alleen een orgaan mag krijgen als je zelf ook donor bent.
  • Orgaandonatie, is het een weloverwogen keuze?
    Orgaanontvanger ontvangt meer dan alleen het orgaan...
  • Het was inderdaad ontroerend om dit meisje aan de zuurstof te zien. Zo slecht aan toe was ze niet toen ze met Van Baalen sprak. Toen had ze geen zuurstof slang. Ontroerend en triest. Organen doneren is een inderdaad mooie daad. Maar er is meer nodig. Vitale organen zoals hart, longen, lever en nieren worden doorgaans ontrokken uit hersendode donoren. De hersenen van zo een ongelukkige donor is dood, maar zijn lichaam wordt kunstmatig warm gehouden, de bloedsomloop in stand gehouden met veel verschillende medicijnen, en kunstmatige ademhaling zorgt dat het lichaam zuurstof krijgt. Dit vindt allemaal plaats op een intensive care afdeling. Orgaandonatie van hersendode persoon betekent veel gesprekken met nabestaanden, veel onderzoek om te bepalen of de donor inderdaad hersendood is, en tijd om dit allemaal uit et voeren. Er zijn geen extra intensive care bedden in Nederland gekomen om extra orgaandonaties mogelijk te maken. Maar er is wel een onophoudelijke stroom andere intensive care behoevende patiënten die een kans op herstel en leven hebben als ze van de faciliteiten van de intensive care gebruik kunnen maken. Een intensive care arts geconfronteerd met een keuze tussen het opnemen van een hersendode potentiële donor, of het opnemen van een levend persoon met een kans of herstel en normale leven naar herstel, maakt meestal een duidelijke keus. U raden welke… Orgaandonatie is niet een eenvoudige prijzenswaardige bereidheid de medemensen te helpen, maar vergt ook een politieke wil om geld vrij te maken voor dure extra intensive care faciliteiten zowel als personeel om dit allen uit te voeren.
  • Excuses voor de hinderlijke tikfouten in mijn bericht. Het was in haast geschreven, maar de strekking is duidelijk. Een degelijk orgaandonatie systeem vergt niet alleen donoren, maar ook een adequaat Nederland breed opvang om de donatie mogelijk te maken.
  • Schandelijk spelen met en op emoties.
    Alle respect en medeleven voor ernstig zieke mensen (ben er zelf ook een) maar het gegeven dat er medisch-technisch hoogstandjes mogelijk zijn kan nimmer een rechtvaardiging zijn voor morele chantage laat staan een dwingende confrontatie met dergelijke ethische levensvragen.
    Om nog maar te zwijgen over de potentiële corrumperende werking die uit kan gaan van deze doorschietende wens op (para-) medici, verplegende en hulpverleners zou kunnen hebben.
    Waar niet is verliest de koning zijn macht en zo is het ook hier.
    Spijtig voor hen die het treft maar de beschikbaarheid van geschikte donororganen is niet vanzelfsprekend en berust (gelukkig nog wel) op toeval totdat we ze in een laboratorium kunnen namaken.
    Wel/niet lijden in relatie tot een individueel te bepalen kwaliteit van leven en/of de beschikbaarheid van humane levensbeeindigende middelen kan hoe lastig en confronterend ook niet zonder meer worden afgewenteld op alle mensen die dergelijk aandoeningen (nu) zelf niet hebben.
    Vooral jonge mensen moeten het recht behouden om, desnoods kortzichtig, hun eigen weg te vinden in het leven en niet worden belast met het mogelijk lijden van wildvreemden.
    Alleen al het idee dat hulpverleners met andere ogen naar slachtoffers en/of patienten gaan kijken zou de essentie uit het stelsel halen. Orgaan transplantatie moet een uitzonderlijke mogelijkheid blijven en geen recht of regel worden.
    Niet in de laatste plaats mag er wat mij betreft in een dergelijke schaarste meer garantie op zorgvuldige (-r) selectie van ontvangers plaatshebben waardoor b.v. junks en andere verslaafden a priori zijn uitgesloten.
  • Waarom is actieve donorregistratie een probleem? Klink deed hetzelfde met het medisch dossier als met wat veel mensen willen met donorregistratie. Hier heeft Klink dus het systeem in zijn eigen voordeel gebruikt, het doordrukken van het medisch dossier.
  • Ik vind dat iedereen een eigen mening mag hebben, de mijne is; als ik dood ben groeit er gras op mijn buik.
    Ik heb liever dat een mede mens nog gebruik kan maken van mijn organen, dan dat ze opgevreten worden door wormen, maden of weet ik veel.
    Daarom heb ik sinds 1998 de Donorverklaring ingevuld met de keuze 1.
  • niemand heeft het recht om van mij zonder tegenspraak een donor te maken.
    Het is mijn lichaam, en daar blijft iedereen af!!!!
  • ik weet niet waar ik een handtekening kan zetten maar via dit vind ik toch dat men een donorwet in zulke gevallen moet goedkeuren hier hangen levens van af!!!!
  • ik kan nergens vinden waar de percentages op gebaseerd zijn. Zijn het 700 mensen? Zijn eht een miljoen? dit soort dingen horen jullie ook te vermelden!

Verder in deze uitzending

- Locatie

meer items op de kaart

- Laatste reacties
? Gadget